падсядзі́бны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца пад сядзібай, заняты сядзібай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падчарэ́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца над чэравам. Падчарэўны рэмень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшыва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для падшывання. Падшывальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца пад шыяй, ніжэй шыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазапла́навы, ‑ая, ‑ае.

Які не прадугледжаны планам. Пазапланавае заданне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазача́савы, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які не абумоўлены катэгорыяй часу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазітыві́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пазітывізму, пазітывіста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́зушны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які размешчаны ў пазусе ліста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакупні́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пакупніка, пакупнікоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палеазаало́гія, ‑і, ж.

Раздзел палеанталогіі, які вывучае выкапнёвыя жывёлы.

[Ад грэч. palaios — стражытны, zōon — жывёла і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)