Verbum

выратава́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто ратуе каго-, што-н.; збавіцель.

|| ж. выратава́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

вы́рысаваць, -сую, -суеш, -суе; -суй; -саваны; зак., што.

Старанна і акуратна нарысаваць пяром, алоўкам.

|| незак. вырысо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

вы́свідраваць, -рую, -руеш, -руе, -руй; -раваны; зак., што.

Свідруючы, зрабіць дзірку, паглыбленне.

В. дзірку.

|| незак. высвідро́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

вы́скварыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., што.

Сквараннем вылучыць, здабыць.

В. тлушч з сала.

|| незак. высква́рваць, -аю, -аеш, -ае.

вы́слаць², -сцелю, -сцелеш, -сцеле; вы́сцелі; -сланы; зак., што.

Пакрыць усюды, услаць.

В. скрынку паперай.

|| незак. высціла́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

выхава́цель, -я, мн. -і, -яў, м.

Тое, што і выхавальнік.

|| ж. выхава́целька, -і, ДМ -льцы, мн. -і, -лек.

вы́цягаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

1. Выцягнуць у некалькі прыёмаў.

В. бярвенне з вады.

2. Пакрасці (разм.).

вы́чварны, -ая, -ае.

1. Мудрагелісты, напышлівы.

В. ўбор.

2. Тое, што і пачварны.

Вычварныя прывіды.

|| наз. вы́чварнасць, -і, ж.

вы́чухацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. (разм.).

Справіцца з цяжкімі абставінамі, хваробай; акрыяць.

Так адхварэла на грып, што ледзь вычухалася.

вэ́дзгаць, -аю, -аеш, -ае; незак., што (разм.).

Брудзіць, пэцкаць.

|| зак. завэ́дзгаць, -аю, -аеш, -ае; -аны.

|| наз. вэ́дзганне, -я, н.