ветрарухаві́к, ‑а, м.

Рухавік, які прыводзіцца ў дзеянне ветрам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ветрасілавы́, ‑ая, ‑ое.

Які выкарыстоўвае энергію ветру. Ветрасілавая ўстаноўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

візанты́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Візантыі, візантыйцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вогнепакло́нніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вогнепаклонніка, вогнепаклонства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вогнетушы́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тушэння агню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

водаадлі́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які адпампоўвае ваду ў шахтах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

водавымяра́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для вымярэння вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

водагаспада́рчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да воднай гаспадаркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воданепраніка́льны, ‑ая, ‑ае.

Які не прапускае вады. Воданепранікальная тканіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

востраканфлі́ктны, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца вастрынёй канфлікту. Востраканфліктная п’еса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)