святата́цкі, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае адносіны да святатацтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлометры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да святламетрыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлосігна́л, ‑у, м.

Сігнал, які падаецца пры дапамозе святла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свяці́льны, ‑ая, ‑ае.

Які выкарыстоўваецца для асвятлення. Свяцільнае масла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

седлападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму сядла. Седлападобны выгіб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сепара́таршчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца сепарацыяй чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бескаро́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае каровы. Бескароўны двор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бескурко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які не мае курка. Бескурковая дубальтоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бессядзі́бны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае сядзібы. Бессядзібны гаспадар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бібліяма́н, ‑а, м.

Чалавек, які захапляецца кнігамі, збіраннем іх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)