карбанізацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для карбанізацыі. Карбанізацыйная сутычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

картатэ́ччык, ‑а, м.

Служачы, які складае картатэку, загадвае картатэкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

картынгі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спартсмен, які займаецца картынгам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карусе́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які працуе на карусельным станку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каршуно́ў, ‑ова.

Які належыць каршуну. Каршунова гняздо. Каршуновы лапы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карыкатуры́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Мастак, які малюе карыкатуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карытападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму карыта. Карытападобная лагчына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

касмафізі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да касмічнай фізікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ке́лар, ‑а, м.

Манах, які ведае гаспадаркай манастыра; эканом.

[Ад лац. cellarius.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кінарэпарцёр, ‑а, м.

Кінааператар, які працуе ў галіне кінарэпартажу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)