лёгказасвая́льны, ‑ая, ‑ае.

Які лёгка засвойваецца арганізмам. Лёгказасваяльная ежа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лёгкапрахо́дны, ‑ая, ‑ае.

Праз які лёгка прайсці. Лёгкапраходнае балота.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліліпу́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ліліпута, ліліпутаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

літало́гія, ‑і, ж.

Аддзел геалогіі, які вывучае асадкавыя пароды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліхаду́мны, ‑ая, ‑ае.

Які жадае ліха, зла каму‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лукава́ты, ‑ая, ‑ае.

Які мае многа лукавін. Лукаватая рака.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лю́басны, ‑ая, ‑ае.

Які выражае любоў, замілаванне. Любасны позірк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лясга́саўскі, ‑ае.

Які мае адносіны да лясгаса, належыць яму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заспако́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Які заспакойвае, прыносіць заспакаенне. Заспакойлівае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захма́рны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца за хмарамі. Захмарная вышыня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)