варо́нін, ‑а.

Які належыць вароне. Вароніна гняздо. Вароніны яйцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ламаі́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ламаіста, ламаізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ла́о, нескл., н.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Лаоса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лапцю́жніцкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да лапцюжніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ларынгалагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ларынгалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

легітымі́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да легітымізму, легітымістаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ледало́мны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ледалому, ледалома.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ледзянцо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які з’яўляе цца ледзянцом. Ледзянцовыя цукеркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лёгкавымо́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які лёгка вымаўляецца. Лёгкавымоўнае спалучэнне гукаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лёгкавыпарны́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Які лёгка выпараецца. Лёгкавыпарное рэчыва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)