галуно́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да галуну ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

га́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Ганы, танцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гарлаві́к, ‑а, м.

Разм. Урач, які лечыць горла; ларынголаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гаспадаро́ў, ‑ова.

Які належыць гаспадару. Гаспадарова маёмасць. Гаспадарова сям’я.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гаспадарчаразліко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гаспадарчага разліку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арагаве́лы, ‑ая, ‑ае.

Які зацвярдзеў, перайшоў у рагавое ўтварэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аргументава́ны, ‑ая, ‑ае.

Які атрымаў дастатковую аргументацыю. Аргументаваная думка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́ркушны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд аркуша (пра паперу).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асіры́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да Асірыі, асірыйцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асто́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае астойлівасць. Астойлівае судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)