абру́бачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае дачыненне да абрубкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абрубны́, ‑ая, ‑ое.

Які ужываецца для абрубкі. Абрубны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсалюты́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае дачыненне да абсалютызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсарбцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да абсорбцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абскуранты́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае дачыненне да абскурантызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абскура́нцкі, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае дачыненне да абскуранта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абуджа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які абуджае да чаго‑н.; пабуджальны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асіры́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да Асірыі, асірыйцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асто́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае астойлівасць. Астойлівае судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астыгматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да астыгматызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)