мно́жымае, ‑ага, н.

Лік, які множаць на іншы лік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

монакульту́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да монакультуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

монаметалі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да монаметалізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мукасе́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прасейвання мукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мы́ечны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для мыцця. Мыечная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мыш’яко́вісты, ‑ая, ‑ае.

Які мае ў сваім саставе мыш’як.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навіва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для навівання. Навівальны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навуго́льны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца на вуглу. Навугольная вежа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навукападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае толькі знешнія адзнакі навуковасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

награва́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца награваннем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)