каляву́шны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца каля вуха. Калявушная залоза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каменябо́ец, ‑бойца, м.

Рабочы, які разбівае каменне на шчэбень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канакра́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Злодзей, які крадзе коней.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канкла́ў, ‑лава, м.

Савет кардыналаў, які выбірае рымскага папу.

[Ад лац. conclave — зачынены пакой.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

за́лпавы, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца адначасова, залпам. Залпавы агонь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замяня́льны, ‑ая, ‑ае.

Які можа быць замененым. Замяняльная дэталь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запу́хлы, ‑ая, ‑ае.

Які запух, закрыўся пухлінай. Запухлы твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зернесартава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для сарціроўкі зерня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зернесаўга́с, ‑а, м.

Саўгас, які займаецца вырошчваннем зерневых культур.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зерняе́дны, ‑ая, ‑ае.

Які харчуецца толькі зернем. Зерняедныя птушкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)