абкле́йшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца абклейкай чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблысе́лы, ‑ая, ‑ае.

Які стаў лысы; палыселы. Аблыселая галава.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ке́лар, ‑а, м.

Манах, які ведае гаспадаркай манастыра; эканом.

[Ад лац. cellarius.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кінарэпарцёр, ‑а, м.

Кінааператар, які працуе ў галіне кінарэпартажу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіпяці́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для кіпячэння. Кіпяцільны бачок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кня́зеў, ‑зева.

Які належыць князю. Князева дружына. Князеў маёнтак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

котлападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму катла. Котлападобная каска.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кралі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спартсмен, які плавае кролем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крапі́льшчык, ‑а, м.

Горнарабочы, які працуе на крапежных работах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крато́ў, ‑ова.

Які належыць крату. Кратова нара. Кратоў хвост.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)