абсарбцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да абсорбцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абскуранты́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае дачыненне да абскурантызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абскура́нцкі, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае дачыненне да абскуранта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абуджа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які абуджае да чаго‑н.; пабуджальны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адапты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да адаптацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аба́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да абата, абацтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абвугле́лы, ‑ая, ‑ае.

Які пакрыўся вугалем, абгарэлы. Абвуглелае бярвенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абвярга́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можа абвергнуць. Абвяргальныя даныя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абісі́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да Абісініі, абісінцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абкла́дчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца абкладваннем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)