дальто́нік, ‑а, м.

Разм. Чалавек, які хварэе на дальтанізм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапаўня́льны, ‑ая, ‑ае.

Які выконвае ролю дапаўнення. Дапаўняльны сказ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дарава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які можна дараваць, прабачыць. Даравальны ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даста́ўшчык, ‑а, м.

Работнік, які займаецца дастаўкай чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзе́льнік, ‑а, м.

Лік, на які дзеляць другі лік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маркёрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да маркёра ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

марыні́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Мастак, які малюе марыны.

[Фр. mariniste ад marin — марскі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

марыхуа́на, ‑ы, ж.

Наркотык, які здабываецца з індыйскіх канапель.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мату́лін, ‑а.

Які мае адносіны да матулі, належыць матулі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мату́льчын, ‑а.

Які мае адносіны да матулькі, належыць матульцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)