апалагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае адносіны да аполага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца ў апале. Апальны князь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апара́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які наглядае за работай апаратуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аперцэпцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае дачыненне да аперцэпцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выдаве́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выдавецтва, выдаўца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выдзіма́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца выдзіманнем шкляных вырабаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выка́знікавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выказніка; прэдыкатыўны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкліко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для выклікаў. Выкліковая кнопка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокагума́нны, ‑ая, ‑ае.

Які вылучаецца высокай гуманнасцю. Высокагуманная прафесія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокаінтэлектуа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца высокім духоўным, разумовым развіццём.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)