італі́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да італікаў, італійцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іша́чы, ‑ая, ‑ае.

Які належыць, уласцівы ішаку. Ішачы голас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кажамя́ка, ‑і, м.

Уст. Майстар, які вырабляе сырамятныя скуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ка́інаў, ‑нава.

Які належыць каіну.

•••

Каінава кляймо гл. кляймо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калібрава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для калібравання, каліброўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

купалападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму купала. Купалападобныя горы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ламаі́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ламаіста, ламаізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ла́о, нескл., н.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Лаоса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лапцю́жніцкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да лапцюжніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ларынгалагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ларынгалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)