забо́йшчык, ‑а, м.

Гарняк, які працуе ў забоі ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забрудне́лы, ‑ая, ‑ае.

Які забруднеў, зрабіўся брудным. Забруднелыя шыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заву́шны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца за вухам. Завушная пухліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

за́лпавы, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца адначасова, залпам. Залпавы агонь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замяня́льны, ‑ая, ‑ае.

Які можа быць замененым. Замяняльная дэталь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запу́хлы, ‑ая, ‑ае.

Які запух, закрыўся пухлінай. Запухлы твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заспако́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Які заспакойвае, прыносіць заспакаенне. Заспакойлівае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захма́рны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца за хмарамі. Захмарная вышыня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зача́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для зачальвання. Зачальнае пальца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зво́дніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да зводніка, зводніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)