аптаві́к, ‑а, м.

Буйны гандляр, які вядзе аптовы гандаль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арагаве́лы, ‑ая, ‑ае.

Які зацвярдзеў, перайшоў у рагавое ўтварэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аргументава́ны, ‑ая, ‑ае.

Які атрымаў дастатковую аргументацыю. Аргументаваная думка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́ркушны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд аркуша (пра паперу).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асіры́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да Асірыі, асірыйцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асто́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае астойлівасць. Астойлівае судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астыгматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да астыгматызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўдаве́лы, ‑ая, ‑ае.

Які стаў удаўцом (удавой). Аўдавелы мужчына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтаге́ншчык, ‑а, м.

Разм. Рабочы, які займаецца аўтагеннай зваркай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтакраты́чны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае адносіны да аўтакратыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)