крапі́льшчык, ‑а, м.

Горнарабочы, які працуе на крапежных работах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крато́ў, ‑ова.

Які належыць крату. Кратова нара. Кратоў хвост.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кругавярча́льны, ‑ая, ‑ае.

Які адбываецца па кругу. Кругавярчальны рух.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зернесартава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для сарціроўкі зерня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зернесаўга́с, ‑а, м.

Саўгас, які займаецца вырошчваннем зерневых культур.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зерняе́дны, ‑ая, ‑ае.

Які харчуецца толькі зернем. Зерняедныя птушкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зма́зчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца змазкай чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

змыва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для змывання. Змывальны чан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

змяле́лы, ‑ая, ‑ае.

Які змялеў, зрабіўся мелкім. Змялелая рака.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

знаха́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да знахара, знахарства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)