Рэцэ́пт ’пісьмовае прадпісанне ўрача’ (ТСБМ), рэцэ́п ’тс’ (Сл. ПЗБ), рыцэ́пт ’тс’ (Жыв. НС). Ст.-бел. рецепта ’рэцэпт’ < ст.-польск. recepta < лац. recepta (Булыка, Лекс. запазыч., 129). Ад лац. receptum ’гарантую; ручаюся’, што азначала, што аптэкар пацвярджае, што лекі былі зроблены ў адпаведнасці з прадпісаннем лекара (Чарных, 2, 114; Сной, 528).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вяхір ’Columba palumbus L.’ (БРС, Інстр. II, КТС). Рус. вяхир, дыял. вяхерь ’тс’ (Даль). Пра бел. слова (яўна кніжны характар) можна думаць, што яно з рускай мовы. Што датычыцца рус. вяхирь, то ў Фасмера яно суадносіцца з вятютень, якое далей да вячить і вякать, што, відаць, вельмі няпэўна. Параўн. яшчэ вяціцінь.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адмежава́ць, ‑мяжую, ‑мяжуеш, ‑мяжуе; зак., што.
1. Правёўшы мяжу, аддзяліць што‑н. ад чаго‑н. Адмежаваць сваю дзялянку. // Сваім размяшчэннем раздзяліць што‑н. Доўга стаяў задуманы Арцём Коркія на пясчанай касе, што адмежавала мора ад балота. Самуйлёнак.
2. перан. Аддзяліць, адасобіць адну з’яву ад другой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абла́яць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Абазваць грубымі словамі, зняважыць; вылаяць. [Шклянка] мог ні за што ні пра што наваліцца на чалавека, аблаяць яго апошнімі словамі, пасля прасіць прабачэння і ў канцы зноў пачынаць лаяць. Чарот. // Адмоўна выказацца пра каго‑, што‑н. Аблаяць у газеце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
відазмяні́ць, ‑змяню, ‑зменіш, ‑зменіць; зак., што.
Унесці якія‑н. змены ў што‑н.; перайначыць. Відазмяніць канструкцыю машыны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́жаўціць, ‑жаўчу, ‑жаўціш, ‑жаўціць; зак., што.
Разм. Пафарбаваць у жоўты колер, нацерці што‑н. драўлянае да жаўцізны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вярце́цца, вярчуся, верцішся, верціцца; незак.
Тое, што і круціцца.
•••
Вярцецца на языку — пра немагчымасць успомніць што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асу́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.
Ссунуць з чаго‑н. уніз, заваліць што‑н. Асунуць край ямы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
афектава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., што і без дап.
Зрабіць (рабіць) што‑н. з афектацыяй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ахава́льнік, ‑а, м.
Той, хто ахоўвае што‑н. ад нядобразычлівых замахаў каго‑н., робіць недатыкальным што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)