аднапле́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адно плячо. Аднаплечы рычаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднаство́ркавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адну створку. Аднастворкавыя вокны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднасхі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адзін схіл. Аднасхільны дах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднацылі́ндравы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адзін цыліндр (пра матор).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адраўне́лы, ‑ая, ‑ае.

Які набыў уласцівасці драўніны. Адраўнелы парастак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адсто́ены, ‑ая, ‑ае.

Які адстаяўся; у якога ўтварыўся асадак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адсту́пніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да адступніка, адступніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ажыццяві́мы, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можна ажыццявіць. Ажыццявімае жаданне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акамадацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае дачыненне да акамадацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акварэлі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Мастак, які піша акварэллю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)