ададра́цца, аддзярэцца; зак.

Аддзяліцца ад чаго‑н., адарвацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адазва́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адазваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адапну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адапнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адаптава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адаптаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адапхну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адапхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адарфава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адарфаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адасла́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адаслаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адаткну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адаткнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адбарса́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адбарсаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адбе́лены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адбяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)