шве́лерны, ‑ая, ‑ае.

Які з’яўляецца швелерам. Швелернае жалеза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шышкападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд, форму шышкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эалі́тавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да эаліту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экстэрытарыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які карыстаецца правам экстэрытарыяльнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрамашынабудаўні́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да электрамашынабудавання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрапра́с, ‑а, м.

Прас, які награваецца электрычнай энергіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электраскапі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да электраскопа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

энтамало́гія, ‑і, ж.

Аддзел заалогіі, які вывучае насякомых.

[Ад грэч. éntomon — насякомае і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эўфуісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца эўфуізмам; манерны, штучны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эхінако́кавы, ‑ая, ‑ае.

Які выклікаецца эхінакокам. Эхінакокавая хвароба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)