папрыто́птваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Прытаптаць усё, многае або што‑н. у многіх месцах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пастулі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Выказаць (выказваць) што‑н. у якасці пастулата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капану́ць і капяну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што.

Разм. Тое, што і капну́ць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пааса́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Уставіўшы ў што‑н., асадзіць усё, многае. Паасаджваць малаткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыстрыга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выстрыгчы што‑н. у многіх месцах, усюды. Павыстрыгаць валасы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыцяга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і павыцягваць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераклінава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што.

Выбіўшы клін, заклінаваць што‑н. нанава, іначай, больш надзейна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапазы́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.

Разм. Пазычыць каму‑н. тое, што было пазычана самім.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падзе́рці, ‑дзяру, ‑дзярэш, ‑дзярэ; ‑дзяром, ‑дзераце; пр. падзёр, ‑дзерла; зак., што.

Тое, што і падраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераштурхну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., каго-што.

Штуршком перамясціць цераз што‑н. або куды‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)