чырво́нае

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. чырво́нае
Р. чырво́нага
Д. чырво́наму
В. чырво́нае
Т. чырво́ным
М. чырво́ным

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

александры́т, -у, М -ры́це, м.

Каштоўны камень, які змяняе свой колер ад ізумруднага (днём) да цёмна-чырвонага (пры штучным асвятленні).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гу́ста-цёмна-чырво́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гу́ста-цёмна-чырво́ны гу́ста-цёмна-чырво́ная гу́ста-цёмна-чырво́нае гу́ста-цёмна-чырво́ныя
Р. гу́ста-цёмна-чырво́нага гу́ста-цёмна-чырво́най
гу́ста-цёмна-чырво́нае		 гу́ста-цёмна-чырво́нага гу́ста-цёмна-чырво́ных
Д. гу́ста-цёмна-чырво́наму гу́ста-цёмна-чырво́най гу́ста-цёмна-чырво́наму гу́ста-цёмна-чырво́ным
В. гу́ста-цёмна-чырво́ны (неадуш.)
гу́ста-цёмна-чырво́нага (адуш.)		 гу́ста-цёмна-чырво́ную гу́ста-цёмна-чырво́нае гу́ста-цёмна-чырво́ныя (неадуш.)
гу́ста-цёмна-чырво́ных (адуш.)
Т. гу́ста-цёмна-чырво́ным гу́ста-цёмна-чырво́най
гу́ста-цёмна-чырво́наю		 гу́ста-цёмна-чырво́ным гу́ста-цёмна-чырво́нымі
М. гу́ста-цёмна-чырво́ным гу́ста-цёмна-чырво́най гу́ста-цёмна-чырво́ным гу́ста-цёмна-чырво́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сі́не-бе́ла-чырво́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сі́не-бе́ла-чырво́ны сі́не-бе́ла-чырво́ная сі́не-бе́ла-чырво́нае сі́не-бе́ла-чырво́ныя
Р. сі́не-бе́ла-чырво́нага сі́не-бе́ла-чырво́най
сі́не-бе́ла-чырво́нае		 сі́не-бе́ла-чырво́нага сі́не-бе́ла-чырво́ных
Д. сі́не-бе́ла-чырво́наму сі́не-бе́ла-чырво́най сі́не-бе́ла-чырво́наму сі́не-бе́ла-чырво́ным
В. сі́не-бе́ла-чырво́ны (неадуш.)
сі́не-бе́ла-чырво́нага (адуш.)		 сі́не-бе́ла-чырво́ную сі́не-бе́ла-чырво́нае сі́не-бе́ла-чырво́ныя (неадуш.)
сі́не-бе́ла-чырво́ных (адуш.)
Т. сі́не-бе́ла-чырво́ным сі́не-бе́ла-чырво́най
сі́не-бе́ла-чырво́наю		 сі́не-бе́ла-чырво́ным сі́не-бе́ла-чырво́нымі
М. сі́не-бе́ла-чырво́ным сі́не-бе́ла-чырво́най сі́не-бе́ла-чырво́ным сі́не-бе́ла-чырво́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

грана́т², -у, М -на́це, м.

Мінерал класа сілікатаў каштоўны камень пераважна цёмна-чырвонага колеру.

|| прым. грана́тавы, -ая, -ае.

Г. бранзалет.

Г. колер.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

памідо́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Агародная расліна сямейства паслёнавых, а таксама акруглы плод яе, звычайна чырвонага або жоўтага колеру.

|| прым. памідо́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кінава́р, -ы, ж. (спец.).

Мінерал чырвонага колеру розных адценняў (сярністая ртуць), сыравіна для атрымання ртуці, а таксама фарба з гэтага мінералу.

|| прым. кінава́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кума́ч, ‑у, м.

Баваўняная тканіна ярка-чырвонага колеру.

[Араб. kumāš.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каго́р, ‑у, м.

Сорт чырвонага дэсертнага вінаграднага віна.

[Ад геагр. назвы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піро́п, ‑у, м.

Каштоўны камень чырвонага колеру, разнавіднасць граната.

[Ад грэч. pȳrōpós — вогнепадобны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)