бурава́та-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бурава́та-жо́ўты бурава́та-жо́ўтая бурава́та-жо́ўтае бурава́та-жо́ўтыя
Р. бурава́та-жо́ўтага бурава́та-жо́ўтай
бурава́та-жо́ўтае
бурава́та-жо́ўтага бурава́та-жо́ўтых
Д. бурава́та-жо́ўтаму бурава́та-жо́ўтай бурава́та-жо́ўтаму бурава́та-жо́ўтым
В. бурава́та-жо́ўты (неадуш.)
бурава́та-жо́ўтага (адуш.)
бурава́та-жо́ўтую бурава́та-жо́ўтае бурава́та-жо́ўтыя (неадуш.)
бурава́та-жо́ўтых (адуш.)
Т. бурава́та-жо́ўтым бурава́та-жо́ўтай
бурава́та-жо́ўтаю
бурава́та-жо́ўтым бурава́та-жо́ўтымі
М. бурава́та-жо́ўтым бурава́та-жо́ўтай бурава́та-жо́ўтым бурава́та-жо́ўтых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бу́ра-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бу́ра-жо́ўты бу́ра-жо́ўтая бу́ра-жо́ўтае бу́ра-жо́ўтыя
Р. бу́ра-жо́ўтага бу́ра-жо́ўтай
бу́ра-жо́ўтае
бу́ра-жо́ўтага бу́ра-жо́ўтых
Д. бу́ра-жо́ўтаму бу́ра-жо́ўтай бу́ра-жо́ўтаму бу́ра-жо́ўтым
В. бу́ра-жо́ўты (неадуш.)
бу́ра-жо́ўтага (адуш.)
бу́ра-жо́ўтую бу́ра-жо́ўтае бу́ра-жо́ўтыя (неадуш.)
бу́ра-жо́ўтых (адуш.)
Т. бу́ра-жо́ўтым бу́ра-жо́ўтай
бу́ра-жо́ўтаю
бу́ра-жо́ўтым бу́ра-жо́ўтымі
М. бу́ра-жо́ўтым бу́ра-жо́ўтай бу́ра-жо́ўтым бу́ра-жо́ўтых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лімо́нна-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лімо́нна-жо́ўты лімо́нна-жо́ўтая лімо́нна-жо́ўтае лімо́нна-жо́ўтыя
Р. лімо́нна-жо́ўтага лімо́нна-жо́ўтай
лімо́нна-жо́ўтае
лімо́нна-жо́ўтага лімо́нна-жо́ўтых
Д. лімо́нна-жо́ўтаму лімо́нна-жо́ўтай лімо́нна-жо́ўтаму лімо́нна-жо́ўтым
В. лімо́нна-жо́ўты (неадуш.)
лімо́нна-жо́ўтага (адуш.)
лімо́нна-жо́ўтую лімо́нна-жо́ўтае лімо́нна-жо́ўтыя (неадуш.)
лімо́нна-жо́ўтых (адуш.)
Т. лімо́нна-жо́ўтым лімо́нна-жо́ўтай
лімо́нна-жо́ўтаю
лімо́нна-жо́ўтым лімо́нна-жо́ўтымі
М. лімо́нна-жо́ўтым лімо́нна-жо́ўтай лімо́нна-жо́ўтым лімо́нна-жо́ўтых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

све́тла-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. све́тла-жо́ўты све́тла-жо́ўтая све́тла-жо́ўтае све́тла-жо́ўтыя
Р. све́тла-жо́ўтага све́тла-жо́ўтай
све́тла-жо́ўтае
све́тла-жо́ўтага све́тла-жо́ўтых
Д. све́тла-жо́ўтаму све́тла-жо́ўтай све́тла-жо́ўтаму све́тла-жо́ўтым
В. све́тла-жо́ўты (неадуш.)
све́тла-жо́ўтага (адуш.)
све́тла-жо́ўтую све́тла-жо́ўтае све́тла-жо́ўтыя (неадуш.)
све́тла-жо́ўтых (адуш.)
Т. све́тла-жо́ўтым све́тла-жо́ўтай
све́тла-жо́ўтаю
све́тла-жо́ўтым све́тла-жо́ўтымі
М. све́тла-жо́ўтым све́тла-жо́ўтай све́тла-жо́ўтым све́тла-жо́ўтых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́рка-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. я́рка-жо́ўты я́рка-жо́ўтая я́рка-жо́ўтае я́рка-жо́ўтыя
Р. я́рка-жо́ўтага я́рка-жо́ўтай
я́рка-жо́ўтае
я́рка-жо́ўтага я́рка-жо́ўтых
Д. я́рка-жо́ўтаму я́рка-жо́ўтай я́рка-жо́ўтаму я́рка-жо́ўтым
В. я́рка-жо́ўты (неадуш.)
я́рка-жо́ўтага (адуш.)
я́рка-жо́ўтую я́рка-жо́ўтае я́рка-жо́ўтыя (неадуш.)
я́рка-жо́ўтых (адуш.)
Т. я́рка-жо́ўтым я́рка-жо́ўтай
я́рка-жо́ўтаю
я́рка-жо́ўтым я́рка-жо́ўтымі
М. я́рка-жо́ўтым я́рка-жо́ўтай я́рка-жо́ўтым я́рка-жо́ўтых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

буршты́н, ‑у, м.

Скамянелая, жоўтая, празрыстая смала хвойных дрэў, якая ўжываецца для вырабу розных аздоб. Па беразе ўжо бегалі жвавыя хлапчукі, шукаючы выкінутага морам бурштыну. Сабаленка. — Глядзі, колькі там бурштыну, — сказала.. [Нэлі], высыпаўшы перад [Васілём] на стол жменю жаўтаватых каменьчыкаў. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Сара́нка ’расліна сямейства лілейных; тое, што і лілея’ (ТСБМ). Рус. усх. сарана́ ’сібірская красная лілія, Lilium tenuifolium; жоўтая лілія Lilium martagon’; паходзіць з тат. sarana ’лілія’, манг. sarana ’дзікі часнок’ (Фасмер, 3, 560), праз рус. пасрэдніцтва.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пля́ма, -ы, мн. -ы, плям, ж.

1. Месца іншай афарбоўкі на якой-н. паверхні, а таксама месца, забруджанае чым-н.

Радзімая п.

Чарнільная п.

Белая п. (на геаграфічнай карце: абазначэнне недаследаванай мясцовасці; таксама перан.: пра што-н. невядомае, нявывучанае). Жоўтая п. (у сятчатцы вока: месца, вельмі чуллівае да святла; спец.).

2. перан. Што-н. ганебнае, надта непрыемнае.

П. на рэпутацыі.

|| памянш. пля́мка, -і, ДМ -мцы, мн. -і, -мак, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прытапта́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прытаптаць.

2. у знач. прым. Прымяты, прыціснуты ў часе хады. Пад ногі на дарозе стала [трапляцца] пагнутая і прытаптаная жоўтая папараць і сіне-ружовы верас. Пташнікаў. Каб суняць дыханне, Алесь трохі прайшоўся па прытаптанай абочыне і прысеў. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

*Маркаві́ннік, моркові́ннік ’жаўтацвет вясенні, Adonis vernalis L.’ (лельч., Бейл.). Відаць, назва перанесена з іншай расліны, таму што з раслінай морква нельга звязаць матывацыю наймення. Магчыма, да маркава́ць (> ⁺маркаваны ’значны, відочны’: жоўтая кветка здзіўляе нас сваім памерам і выгодна выдзяляецца сярод сваіх сучаснікаў).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)