прасце́начны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прасценка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратра́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст, які займаецца пратравай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратру́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пратруты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратру́тчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст, які займаецца пратручваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыва́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прыварку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пры́гук, ‑у, м.

Дадатковы гук, які суправаджае асноўны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыкарэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Які прыкарэў, прысох. Прыкарэлыя бінты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыматало́гія, ‑і, ж.

Раздзел заалогіі, які вывучае прыматаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыме́тнікавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прыметніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымяні́мы, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можна прымяніць, выкарыстаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)