га́лчын, ‑а.

Які належыць галцы ​1. Галчына гняздо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гарэлье́фны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гарэльефа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апускны́, ‑ая, ‑ое.

Які можна апусціць. Апускная лямпа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

араграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да араграфіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аранда́тарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да арандатара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арганатэрапеўты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да арганатэрапіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арды́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да арды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арніталагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да арніталогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арнітало́гія, ‑і, ж.

Раздзел заалогіі, які вывучае птушак.

[Ад грэч. ornis — птушка і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

артыкуляцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да артыкуляцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)