камфарано́сны, ‑ая, ‑ае.

Які ўтрымлівае камфару (пра расліны).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канве́ершчык, ‑а, м.

Рабочы, які кіруе рухам канвеера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канверсі́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да канверсіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

залаці́льшчык, ‑а, м.

Спец. Майстар, які займаецца залачэннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зараджа́льшчык, ‑а, м.

Спец. Баец, які зараджае гармату.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зарубцава́ны, ‑ая, ‑ае.

Які зажыў, зарубцаваўся. Зарубцаваная рана.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згусце́лы, ‑ая, ‑ае.

Які згусцеў; загусцелы. Згусцелае цеста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здурне́лы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які здурнеў, страціў розум.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

землеапіса́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да землеапісання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

землеўла́сніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да землеўласніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)