уцяша́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да уцешыцца.

2. Зал. да уцяшаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушмальцо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да ушмальцавацца.

2. Зал. да ушмальцоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уштурхо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да уштурхнуцца.

2. Зал. да уштурхоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушу́шквацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да ушушкацца.

2. Зал. да ушушкваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушчэ́млівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да ушчаміцца.

2. Зал. да ушчэмліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздава́цца 1, ‑даецца; заг. раздавайся.

Незак. да раздацца ​1.

раздава́цца 2, ‑даюся, ‑даешся, ‑даецца; ‑даёмся, ‑даяцеся; заг. раздавайся; незак.

1. Незак. да раздацца ​2.

2. Зал. да раздаваць ​2.

раздава́цца 3, ‑даецца; незак.

Зал. да раздаваць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ува́львацца 1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да уваліцца ​1.

2. Зал. да увальваць ​1 (гл. уваліць ​1 у 1–3 знач.).

ува́львацца 2, ‑аецца; незак.

1. Незак. да уваліцца ​2.

2. Зал. да увальваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

масі́раваны 1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад масіраваць ​1.

масі́раваны 2, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад масіраваць ​2.

2. у знач. прым. Спец. Сканцэнтраваны, сабраны ў адно месца (пра войскі, авіяцыю, артылерыйскі агонь і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчаса́ны 1, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад расчасаць ​1.

2. у знач. прым. З гладкімі, прыведзенымі ў парадак валасамі; прычасаны. Прыйшла Мар’я Андрэеўна — расчасаная, прыбраная. Хадановіч.

расчаса́ны 2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад расчасаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апе́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апячы.

•••

Як апечаны — пра вялікую ўзрушанасць чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)