захава́цца сов.
1. сохрани́ться;
стары́я звы́чкі ~ва́ліся — ста́рые привы́чки сохрани́лись;
з да́ўніх пор ~ва́лася пада́нне — с да́вних пор сохрани́лось преда́ние;
тут ~ва́ліся сляды́ вайны́ — тут сохрани́лись следы́ войны́;
2. сохрани́ться, сбере́чься;
бу́льба ~ва́лася да вясны́ — карто́фель сохрани́лся (сберёгся) до весны́;
дом до́бра ~ва́ўся — дом хорошо́ сохрани́лся;
здаро́ўе ~ва́лася — здоро́вье сохрани́лось;
3. (остаться невредимым) уцеле́ть;
з. ад пажа́ру — уцеле́ть от пожа́ра
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дзялі́цца несов.
1. в разн. знач. дели́ться; (з кім, чым; чым — ещё) посвяща́ть (кого, что; во что);
дз. апо́шнім кава́лкам хле́ба — дели́ться после́дним куско́м хле́ба;
сям’я́ пачала́ дз. — семья́ начала́ дели́ться;
цо́тныя лі́кі дзе́ляцца на два — чётные чи́сла де́лятся на два;
дз. з тава́рышам сваі́мі пла́намі — дели́ться с това́рищем свои́ми пла́нами; посвяща́ть това́рища в свои пла́ны;
2. страд. дели́ться; члени́ться; см. дзялі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
насі́цца несов.
1. в разн. знач. носи́ться;
ла́стаўкі насі́ліся над са́жалкай — ла́сточки носи́лись над прудо́м;
паліто́ но́сіцца пяць гадо́ў — пальто́ но́сится пять лет;
н. са сваёй прапано́вай — носи́ться со свои́м предложе́нием;
2. страд. носи́ться; см. насі́ць;
◊ но́сіцца як (ду́рань) з пі́санай то́рбай — погов. но́сится как (ду́рень) с пи́саной то́рбой;
н. як кот з селядцо́м — погов. носи́ться как ку́рица с яйцо́м
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спуска́ць несов.
1. в разн. знач. спуска́ть; (перемещать в более низкое положение — ещё) опуска́ть;
2. разг. (дерево) вали́ть;
3. (цену) сбавля́ть;
4. (опускать вниз) спуска́ть, све́шивать;
5. перен. спуска́ть; проща́ть;
6. стол. фугова́ть; подгоня́ть; пригоня́ть;
7. (выделять из себя) испуска́ть;
1-7 см. спусці́ць;
◊ з вачэ́й не с. — не теря́ть (упуска́ть) из ви́ду;
вачэ́й не с. — (з каго) глаз не спуска́ть (с кого)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
афрыка́та, ‑ы, ДМ ‑каце, ж.
Складаны зычны гук, які ўтвараецца цесным злучэннем зычнага выбухнога з зычным фрыкатыўным таго самага месца ўтварэння, напрыклад: беларускае «ц» з «тс», «ч» з «тш».
[Лац. affricata — прыцёртая.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аго́нія, ‑і, ж.
Перадсмяротны стан арганізма, кананне. Вепр дзіка рохкнуў, выскачыў з рову і ўпаў на снег з разарваным жыватом і з выпаўшымі вантробамі, б’ючыся ў страшнай перадсмяротнай агоніі. Колас.
[Грэч. agōnia — змаганне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
марцыпа́н, ‑а, м.
1. Цеста, прыгатаванае з працёртага міндалю або арэхаў з цукрам; кандытарскія вырабы з гэтага цеста.
2. звычайна мн. (марцыпа́ны, ‑аў). Пра што‑н. вельмі смачнае, адмыслова прыгатаванае.
[Ням. Marzipan ад іт. marzapane.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кара́куль, ‑ю, м.
Шкурка ягнят каракульскіх авечак з кароткай пакручастай шэрсцю шэрага або чорнага колеру. Чорны каракуль. Каўнер з шэрага каракулю. □ [Сачыўка] быў ужо ў зімовым паліто з чорным каракулем. Ермаловіч.
[Ад геагр. назвы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паду́шны, ‑ая, ‑ае.
Гіст. Які бярэцца з кожнага чалавека, з душы (у 3 знач.). Падушны падатак. // у знач. наз. паду́шнае, ‑ага, н. Асабісты падатак з падатковых саслоўяў, уведзены Пятром Першым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суха́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сухароў, з’яўляецца сухаром. Сухарныя вырабы. // Зроблены з сухароў, з сухарамі. Сухарны квас. Сухарны пудынг. // Звязаны з захоўваннем, вырабам і пад. сухароў. Сухарныя мяшэчкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)