Verbum

двухпо́лле, -я, н.

Стары спосаб апрацоўкі зямлі, пры якім кожны год палавіна зямлі заставалася пад папарам.

|| прым. двухпо́льны, -ая, -ае.

дэлега́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

Група дэлегатаў, якія прадстаўляюць той ці іншы калектыў, дзяржаву і пад.

Замежная рабочая д.

жаля́зка, -а, мн. -і, -аў, н. (разм.).

1. Лязо гэбля, фуганка і пад.

2. Прас, які награваюць на агні (уст.).

павыцярэ́бліваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Выцерабіць што-н. у многіх месцах або ўсё, многае.

П. кусты пад сенажаці.

падразумява́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., каго-што.

Мець на ўвазе, дапускаць у думках, не выказваючы.

Што вы пад гэтым падразумяваеце?

падула́дны, -ая, -ае.

Які знаходзіцца пад чыёй-н. уладай, залежны ад каго-, чаго-н.

П. закону.

|| наз. падула́днасць, -і, ж.

стрэ́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж.

1. гл. страха.

2. Навес (калодзежа і пад.).

Студня са стрэшкай.

сукве́цце, -я, мн. -і, -яў, н.

Верхняя частка сцябла з кветкамі, сабранымі ў выглядзе парасоніка, мяцёлкі і пад.

Простае с.

сурдзі́нка, -і, ДМ -нцы, ж.

Тое, што і сурдзіна.

◊

Пад сурдзінку (разм.) —

а) ціха, прыглушана;

б) тайком, цішком, непрыкметна.

сутарэ́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

Памяшканне пад першым паверхам будынка, ніжэй узроўню зямлі; падвал; падзямелле.

Майстэрня знаходзілася ў сутарэнні.