Verbum

першаро́дны, -ая, -ае.

1. Які нарадзіўся першым, самы першы (уст.).

П. сын.

2. перан. Які захоўвае свой натуральны стан, некрануты, першапачатковы (кніжн.).

Першародная прыгажосць.

умё́рзлы, -ая, -ае.

1. Які ўмёрз у што-н.

У. ў лёд кавалак дрэва.

2. Які зацвярдзеў ад марозу на значную глыбіню.

Умёрзлая зямля.

флары́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

1. Вучоны, які вывучае флору.

2. Мастак, які стварае свае творы з раслін, кветак і пад.

цнатлі́вы, -ая, -ае.

1. Які зберагае, захоўвае высокую мараль і чысціню чалавечых адносін.

Ц. юнак.

2. Які не страціў нявіннасці.

|| наз. цнатлі́васць, -і, ж.

бранябо́йны, -ая, -ае.

Які прабівае браню.

Б. снарад.

бурава́ты, -ая, -ае.

Які мае шэра-карычневае адценне.

віншава́льны, -ая, -ае.

Які ўтрымлівае віншаванні.

Віншавальная паштоўка.

адкладны́, -а́я, -о́е.

Які адкладваецца, апускаецца.

А. каўнер.

акругле́лы, -ая, -ае.

Які стаў круглым.

А. твар.

антыгістары́чны, -ая, -ае.

Які супярэчыць гісторыі, прынцыпам гістарызму.