Verbum

расса́днік, -а, мн. -і, -аў, м.

Тое, што з’яўляецца крыніцай з’яўлення, размнажэння чаго-н.

Р. хвароб.

рассе́к, -у, м.

Месца, па якім рассечана што-н.; рассечанае месца.

На рассеку сасны з’явілася смала.

рассо́ваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Размясціць, засоўваючы ў розныя месцы.

Р. яблыкі па скрынках.

расхля́баць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (разм.).

Расхістаць.

Р. балты.

|| незак. расхля́бваць, -аю, -аеш, -ае.

расхрыста́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -ры́станы; зак., што (разм.).

Шырока расхінуць адзенне.

|| незак. расхры́стваць, -аю, -аеш, -ае.

расчарава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак., каго (што).

Выклікаць расчараванне.

|| незак. расчаро́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

расшэ́йгаць, -аю, -аеш, -ае; -аны: зак., што (разм.).

Растраціць.

Р. грошы.

|| незак. расшэ́йгваць, -аю, -аеш, -ае.

ру́ля, -і, мн. -і, -яў, ж.

Тое, што і дула.

Р. вінтоўкі.

|| прым. ру́льны, -ая, -ае.

рысу́нак, -нка, мн. -нкі, -нкаў, м.

Тое, што і малюнак.

Майстар рысунка.

|| прым. рысу́начны, -ая, -ае.

рэанімава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; -мава́ны; зак. і незак., каго (што).

Правесці (праводзіць) рэанімацыю.

Р. арганізм.