інфантылі́зм, -у, м.
1. Адсталасць у развіцці, якая характарызуецца захаваннем у дарослага фізічных або псіхічных рыс дзіцячага ўзросту (спец.).
2. Паводзіны дарослага, падобныя на паводзіны дзіцяці (кніжн.).
І. у паводзінах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
калькулява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; незак., што (спец.).
Вылічаць вартасць тавару, велічыню выдаткаў і інш.
К. кошт прадукцыі.
|| зак. скалькулява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны.
|| наз. калькуля́цыя, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адця́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.
1. гл. адцягнуць.
2. Рух, пры якім халодная зброя, бізун і пад. пры ўдары адцягваецца крыху назад (спец.).
Удар з адцяжкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акці́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што (спец.).
Скласці (складаць) акт з мэтай засведчыць наяўнасць ці адсутнасць чаго-н.
|| зак. таксама заакці́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
апелява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; зак. і незак.
1. Пада́ць (падаваць) апеляцыю (у 1 знач.; спец.).
2. да каго-чаго. Звярнуцца (звяртацца) за падтрымкай і пад. (кніжн.).
А. да грамадскасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
арэо́л, -а, м.
1. Светлавы круг, ззянне вакол ярка асветленага прадмета, а таксама на фатаграфіі такога прадмета (спец.).
2. перан. Гонар, пашана вакол каго-н. (высок.).
Быць у арэоле славы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гро́хат, -а, М -хаце, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
1. Вялікае рэшата для прасейвання сыпкіх матэрыялаў і сарціроўкі іх па велічыні.
2. Машына для прасейвання з такімі рашотамі.
Валковы г.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дапасава́нне, -я, н. (спец.).
Від падпарадкавальнай сінтаксічнай сувязі, пры якой залежнае слова ставіцца ў тых жа граматычных формах, у якіх стаіць галоўнае слова, напр.: новы дом, цікавая кніга, беларускі народ.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дваі́ць, дваю́, дво́іш, дво́іць; незак., што.
1. Паўторна ўзорваць, пераворваць.
Д. поле.
2. Падзяляць на дзве часткі (спец.).
Д. скуры.
|| зак. падво́іць, -во́ю, -во́іш, -во́іць; -во́ены.
|| наз. двае́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэтана́цыя, -і, ж. (спец.).
1. Імгненны выбух рэчыва, выкліканы выбухам другога рэчыва або ўдарам.
2. Хуткае і няпоўнае згаранне паліва ў рухавіку ўнутранага згарання.
Д. паліва.
|| прым. дэтанацы́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)