пая́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца паяннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пеліка́наў, ‑ава.

Які належыць пелікану. Пеліканава дзюба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераадо́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можна пераадолець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плането́лаг, ‑а, м.

Астраном, які вывучае планеты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

планіро́ўшчык, ‑а, м.

Работнік, які займаецца планіроўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пласці́ністы, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму пласціны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пля́мкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які лёгка пляміцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прабача́льны, ‑ая, ‑ае.

Які можна прабачыць; прабачны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праваздо́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае праваздольнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагарэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Які прагарэў, зрабіўся дзіравым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)