планіро́ўшчык, ‑а, м.

Работнік, які займаецца планіроўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пласці́ністы, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму пласціны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пля́мкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які лёгка пляміцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прабача́льны, ‑ая, ‑ае.

Які можна прабачыць; прабачны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праваздо́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае праваздольнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагарэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Які прагарэў, зрабіўся дзіравым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кляпа́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца кляпаннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

куні́цын, ‑а.

Які належыць куніцы. Куніцына гняздо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лёгкараствара́льны, ‑ая, ‑ае.

Які добра, лёгка раствараецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лудзі́льшчык, ‑а, м.

Майстар, які займаецца луджэннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)