валасо́к, -ска́ м., в разн. знач. волосо́к;

вісе́ць (ліпе́ць) на ~ску́ — висе́ть на волоске́;

на в. ад сме́рці — на волосо́к от сме́рти;

не крану́ць ~ска́ — не тро́нуть волоска́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

затулі́цца сов., разг.

1. закры́ться;

з. ад ве́тру — закры́ться от ве́тра;

2. (за каго, што, у што) спря́таться; укры́ться (за кого, что);

з. за дрэ́ва — спря́таться за де́рево

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дурэ́ць несов., разг.

1. шали́ть, балова́ться; (шалить без удержу) беси́ться; (вести себя несерьёзно, проказничать) дура́читься, пове́сничать;

дзе́ці дурэ́юць — де́ти шаля́т (балу́ются);

2. одурма́ниваться;

д. ад па́хаў — одурма́ниваться за́пахами

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кі́снуць несов., прям., перен. ки́снуть;

малако́ ~не — молоко́ ки́снет;

няма́ чаго́ к., трэ́ба бра́цца за рабо́ту — не́чего ки́снуть, ну́жно бра́ться за рабо́ту;

к. ад сме́ху — ки́снуть от сме́ха

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паку́таваць несов.

1. (от чего-л.) страда́ть;

п. ад зубно́га бо́лю — страда́ть от зубно́й бо́ли;

2. без доп. страда́ть, му́читься, терза́ться;

усё жыццё ~туе — всю жизнь страда́ет (му́чится)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абсе́джаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад абседзець.

2. у знач. прым. Прымяты ад доўгага сядзення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адапхну́цца, ‑нецца; зак.

Адштурхнуўшыся ад чаго‑н., адсунуцца, аддаліцца. [Толя] сеў на лавачку кармы, адапхнуўся ад берага. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зблі́жанасць, ‑і, ж.

Размяшчэнне ў непасрэднай блізкасці адно ад другога або ад чаго‑н. Збліжанасць вярхоўяў рэк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пааджына́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Аджаць ад краю чаго‑н. усё, многае. Пааджынаць жыты ад дарогі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадко́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Адкасіць ад краю чаго‑н. усё, многае. Паадкошваць віку ад межаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)