палі́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца паліваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насаро́гаў, ‑ава.

Які належыць насарогу. Насарогава галава.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

некурэ́ц, ‑рца, м.

Чалавек, які не курыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

несудзі́мы, ‑ая, ‑ае.

Які не мае судзімасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мэ́бельшчык, ‑а, м.

Майстар, які робіць мэблю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навалаадбо́йшчык, ‑а, м.

Горнарабочы, які займаецца навалаадбойкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надкасцявы́, ‑ая, ‑ое.

Які знаходзіцца над косцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надко́сны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца над косцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намы́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца намывам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плането́лаг, ‑а, м.

Астраном, які вывучае планеты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)