ратава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; незак.
Пазбаўляцца ад якой‑н. небяспекі, пагрозы, гібелі; берагчыся. Думка пра тое, што па ім страляюць, .. ускалыхнула [Андрэйку] і прымусіла ратавацца ад небяспекі. Кавалёў. У гэтым вадзяным зарасніку хавалася рыба, адпачывала пасля жыравання ці проста ратавалася ад сваіх заклятых ворагаў, шчупакоў і акунёў. Колас. // Хавацца, засцерагацца ад чаго‑н. непрыемнага, непажаданага. Ратавацца ад гарачыні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́работка ж.
1. (действие) выро́бліванне, -ння ср., вы́раб, -бу м., выпрацо́ўка, -кі ж.;
спо́соб вы́работки спо́саб выро́блівання (вы́рабу, выпрацо́ўкі);
вещь хоро́шей вы́работки рэч до́брага вы́рабу;
вы́работка прое́кта выпрацо́ўка прае́кта;
2. (выработанное) выпрацо́ўка, -кі ж., вы́рабатак, -тку м.;
вы́работка превы́сила но́рму выпрацо́ўка перавы́сіла но́рму;
с вы́работки ад выпрацо́ўкі (ад вы́рабатку);
3. вы́работки мн., горн. вы́рабаткі, -батак, ед. вы́рабатка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зайгра́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад зайграць 1.
2. у знач. прым. Які стаў дрэнным ад частага ўжывання. Зайграная пласцінка. // Які стаў збітым ад частага выканання. Зайграная п’еса.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паадву́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго ад чаго‑н. і з інф.
1. Адвучыць ад чаго‑н. усіх, многіх. Паадвучваць дзяцей ад дрэнных прывычак.
2. Разм. Закончыць навучанне ўсіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парасто́чваны 1, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад парасточваць 1.
парасто́чваны 2, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад парасточваць 2.
парасто́чваны 3, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад парасточваць 3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ператра́ўлены 1, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ператравіць 1.
ператра́ўлены 2, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ператравіць 2.
ператра́ўлены 3, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ператравіць 3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сто́чаны 1, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад стачыць 1.
сто́чаны 2, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад стачыць 2.
сто́чаны 3, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад стачыць 3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аджагна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Уст. Ва ўяўленні рэлігійных людзей — жагнаючыся, адхіліць ад сябе якую‑н. бяду, непрыемнасць, адагнаць нячыстую сілу; адхрысціцца. Аджагнацца ад злога духа. □ Не аджагнаўся ты [Мазыр] крыжам, не зратаваўся спарышом ні ад пакуты, ні ад слёз, якія даў няўмольны лёс! Дубоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкара́скацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак., ад каго-чаго.
Разм. Пазбегнуць, пазбавіцца чаго‑н., ухіліцца, адчапіцца, адвязацца ад чаго‑н. Моцна прысцігнула гора. Здавалася, канца і краю няма яму і ніколі ад яго не адкараскацца. Крапіва. Каб як адкараскацца ад надакучлівых думак.., [Іван] хутчэй засігаў далей. Быкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адры́ў, ‑рыву, м.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адрываць — адарваць, адрывацца — адарвацца.
2. перан. Страта, разрыў сувязі з чым‑н. Адрыў формы ад зместу. Адрыў мастацтва ад жыцця.
•••
Без адрыву ад вытворчасці — працягваючы працаваць.
У адрыве ад... — не падтрымліваючы сувязі з кім‑, чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)