няве́сцін, ‑а.

Які належыць нявесце. Нявесціны ўборы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

одапі́сец, ‑пісца, м.

Паэт, які піша оды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падатказдо́льны, ‑ая, ‑ае.

Які здольны плаціць падатак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пая́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца паяннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пеліка́наў, ‑ава.

Які належыць пелікану. Пеліканава дзюба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераадо́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можна пераадолець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазадагаво́рны, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца без дагавору.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазуме́нтнік, ‑а, м.

Майстар, які вырабляе пазументы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліро́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца паліраваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палітаддзе́лаўскі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які належыць палітаддзелу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)