дазіме́трыя, -і, ж. (спец.).
Галіна прыкладной фізікі, у якой вывучаюцца фізічныя велічыні, што характарызуюць дзеянне іанізуючых выпрамяненняў, а таксама сукупнасць метадаў вымярэння і разліку дозы іанізуючых выпрамяненняў.
|| прым. дазіметры́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дварані́н, -а, мн. -ра́не і (з ліч. 2, 3, 4) дварані́ны, -ра́н, м.
Асоба, якая належыць да дваранства.
|| ж. двара́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.
|| прым. двара́нскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзягця́р, дзегцяра́, мн. дзегцяры́, дзегцяро́ў, м.
Той, хто гоніць або прадае дзёгаць.
Д. заўсёды пракураны дымам і дзёгцем.
|| ж. дзягця́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.
|| прым. дзягця́рскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзяру́га, -і, ДМ -ру́зе, мн. -і, -ру́г, ж. (разм.).
Грубая тоўстая тканіна; вопратка з такой тканіны.
|| памянш. дзяру́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.
|| прым. дзяру́жны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дыфтэры́т, -у, М -ры́це, м. і дыфтэры́я, -і, ж.
Вострая заразная пераважна дзіцячая хвароба, якая суправаджаецца паражэннем зева, слізістых абалонак носа і гартані.
|| прым. дыфтэры́тны, -ая, -ае і дыфтэры́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэбюта́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.
Той, хто дэбютуе дзе-н.
Д. выступіў з вялікім поспехам.
|| ж. дэбюта́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. дэбюта́нцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ёрш¹, ярша́, мн. яршы́, яршо́ў, м.
1. Невялікая прэснаводная касцістая рыба сямейства акунёвых з калючымі плаўнікамі.
2. Шчотка для мыцця бутэлек, посуду і пад.
|| прым. яршо́вы, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нелікві́д, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Маёмасць, якая не можа быць выкарыстана на дадзеным прадпрыемстве і падлягае ліквідацыі або продажу.
Распрадажа неліквідаў.
|| прым. нелікві́дны, -ая, -ае.
Н. фонд.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нітрагліцэры́на, -ы, ж.
Арганічнае злучэнне ў выглядзе масляністай вадкасці, што атрымліваецца ўздзеяннем сумесі азотнай і сернай кіслаты на гліцэрыну; ужыв. як выбуховае рэчыва і як лекавы прэпарат.
|| прым. нітрагліцэры́навы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
норд, -у, М но́рдзе, м. (спец.).
Поўнач, паўночны напрамак, а таксама паўночны вецер.
Н.-вест. (паўночны захад, паўночна-заходні вецер). Н.-ост (паўночны ўсход, паўночна-ўсходні вецер).
|| прым. но́рдавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)