ро́зніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; незак., ад каго-чаго чым.
Разм. Мець асаблівасці, рысы, якія адрозніваюць каго‑, што‑н. ад іншага (іншых), робяць непадобным на іншых; адрознівацца. [Сцяпан Уласавіч] амаль нічым не розніцца ад іншых дзядзькоў — ні гаспадаркай, ні адзеннем. Мележ. Публіцыстычнасць П. Глебкі розніцца ад мяккага лірызму Я. Купалы, ад эпічнай непаспешлівасці Я. Коласа. «Полымя». Сучасны варыянт песні «Ой, рэчанька, рэчанька» таксама розніцца ад змешчанага ў пятым томе «Люду беларускага». Саламевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шатрава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад шатраваць.
2. у знач. прым. Падвергнуты шатраванню, ачышчаны ад абалонкі, ад шалупіння. Шатраваная пшаніца. // Прыгатаваны з зерня, падвергнутага шатраванню. Шатраваная мука.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абка́паны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абка́паць.
абкапа́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абкапа́ць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заслязі́цца, ‑зіцца; зак.
Пачаць слязіцца. // Напоўніцца слязамі. І можа ад яго, ад ветру, заслязіліся вочы. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звастры́цца, звострыцца; зак.
Стаць вельмі тонкім, вузкім ад шматразовага вастрэння або ад доўгага ўжывання. Нож звастрыўся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наку́саны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад накусіць.
накуса́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад накусаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самаўце́ха, ‑і, ДМ ‑цесе, ж.
Уцеха, задавальненне ад усведамлення сваіх заслуг, ад зробленага самім; самаасалода.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сарамя́жнасць, ‑і, ж.
Разм. Уласцівасць сарамяжнага. Цяпер.. [Вера] пачырванела ўжо не ад сарамяжнасці, а ад гонару. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ска́паны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ска́паць.
скапа́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад скапа́ць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
умакрэ́лы, ‑ая, ‑ае.
Разм. Мокры ад поту; спацелы. Там, умакрэлы ад працы, Сядзеш, бывала, паважна. Сіпакоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)