саро́чын, ‑а.

Які належыць сароцы. Сарочына гняздо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свіна́р, ‑а, м.

Працаўнік, які даглядае свіней.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сейсмаразве́дчык, ‑а, м.

Геафізік, які займаецца сейсмаразведкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

селекцыяне́р, ‑а, м.

Спецыяліст, які займаецца селекцыяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бескватэ́рны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае кватэры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

блюзне́р, ‑а, м.

Чалавек, які займаецца блюзнерствам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бочкападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд бочкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бразгатлі́вы, ‑ая, ‑ае.

Які ўтварае многа бразгату.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бранзава́льшчык, ‑а, м.

Майстар, які займаецца бранзаваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

брасі́ст, ‑а, м.

Спартсмен, які плавае брасам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)