улюлю́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Глуміцца, здзекавацца з каго‑н. Мы з Петрусём улюлюкалі і свісталі .. [Тані] ўслед, і яна цэлымі днямі не паказвалася з дому. Місько.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цеплава́ты, ‑ая, ‑ае.
Крыху, ледзь цёплы; летні. З вечара — не часта здараецца такое ў студзені — з поўдня пацягнула цеплаватай сырасцю. Мыслівец. [Міхаліна] ўзяла з пліты цеплаватай вады. Пальчэўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
іранізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; незак., з каго-чаго і без дап.
Адносіцца да каго, чаго‑н. з іроніяй; смяяцца, кпіць. Не іранізуй з сур’ёзнай справы. □ — Не іранізуй, Іван, з самага святога — з дружбы. Шамякін. — Вы от іранізуеце, ладна... А я вам скажу, што любая расліна можа так расці, як чалавек захоча. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каліта́, ‑ы, ДМ ‑ліце, ж.
1. Уст. Сумка для грошай; вялікі кашалёк. Над сіратою бог з калітою, ды з каліты ёй нічога не трапляе. З нар.
2. Уст. Грошы, багацце.
3. Абл. Паходная торба, сумка. Дастае тоўстую кнігу Дзед з вялікай каліты. Грахоўскі. [Марына] бярэ кусок асушка, Хлябок апошні з каліты. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псалты́р, ‑а, м.
Адна з біблейскіх кніг Старога запавету, якая складаецца з псалмоў. У гэтыя ж дні Ілюка хавалі. З пушчы папрыходзілі блізшыя леснікі, збілі гуртам сякую-такую труну, палажылі ў яе свежага сена, прачыталі з псалтыра некалькі малітваў і вынеслі на ручніках з хаты. Лобан. // Гэта кніга ў якасці падручніка ў мінулым.
[Грэч. psaltērion.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэ́згіны, ‑гін; адз. няма.
Прыстасаванне насіць сена, салому, зробленае з вяровачнай сеткі, нацягнутай на сагнутыя пруткі, дужкі. Алесь зачыніў адрыну, ускінуў на плечы рэзгіны з сенам і паволі пайшоў да кепскага хлява. Чарнышэвіч. Шурка пачаў хадзіць па сена не з рэзгінамі, а з дзяругай. Брыль. Пад павеццю конь скуб з рэзгін сена. Хомчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
не́ба (мн. нябёсы) ср. не́бо;
○ ку́пал н. — небосво́д;
◊ пад адкры́тым не́бам — под откры́тым не́бом;
быць на сёмым не́бе — быть на седьмо́м не́бе;
памі́ж (між) не́бам і зямлёй — ме́жду не́бом и землёй;
тра́піць па́льцам у н. — попа́сть па́льцем в не́бо;
як з н. звалі́ўся — как с не́ба свали́лся;
як гром з я́снага н. — как гром среди́ я́сного не́ба;
(як) н. і зямля́ — (как) не́бо и земля́;
зо́рак з н. не хапа́е — звёзд с не́ба не хвата́ет;
н. з аўчы́нку здало́ся — не́бо с овчи́нку показа́лось;
не́бу го́рача бу́дзе (ста́не) — не́бу жа́рко бу́дет (ста́нет);
лепш сіні́ца ў рука́х, чым жураве́ль у не́бе — посл. лу́чше сини́ца в рука́х, чем жура́вль в не́бе;
ад зямлі́ адарва́ўся і н. не даста́ў — посл. от земли́ оторва́лся и не́ба не доста́л
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адго́н, -ну м.
1. спец. (действие) отго́н, отго́нка ж.;
2. (продукт отгонки) отго́н; (молока) обра́т;
3. (скота) отго́н;
а. жывёлы з зі́мняй па́шы — отго́н скота́ с зи́мних па́стбищ
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́думаць сов.
1. (изобрести) вы́думать;
2. (придумать) сочини́ть, вы́мыслить, измы́слить, вы́думать, зате́ять;
◊ в. чо́рта з лапця́мі — вы́думать чёрт зна́ет что;
по́раху не ~мае — по́роха не вы́думает (не изобретёт)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́ліцца сов.
1. вы́литься;
вада́ вы́лілася з вядра́ — вода́ вы́лилась из ведра́;
2. перен. вы́литься;
у што гэ́та вы́льецца? — во что э́то вы́льется?;
3. (о чувствах) изли́ться, вы́литься
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)