Verbum

абнаві́цель, ‑я, м.

Той, хто што‑н. абнаўляе, уносіць што‑н. новае.

абслі́згаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Зрабіць што‑н. гладкім, слізкім.

абагаві́ць, ‑гаўлю, ‑гавіш, ‑гавіць; ‑гавіце; зак., каго-што.

Тое, што і абогатварыць.

дакалаці́ць, ‑лачу, ‑лоціш, ‑лоціць; зак., што.

Скончыць калаціць што‑н. Дакалаціць яблыкі.

давастры́ць, ‑вастру, ‑вострыш, ‑вострыць; зак., што.

Закончыць вастрыць што‑н. Давастрыць нож.

ма́сліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак., што.

Намазваць або паліваць маслам што‑н.

навашчы́ць, ‑вашчу, ‑вошчыш, ‑вошчыць; зак., што і чаго.

Тое, што і наваскаваць.

паабкла́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Тое, што і паабкладаць.

павывала́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Тое, што і павывалакаць.

падліза́ць, ‑ліжу, ‑ліжаш, ‑ліжа; зак., што.

Вылізаць, злізаць што‑н. да канца.