засо́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца засолкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зва́ршчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца зваркай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згні́лы, ‑ая, ‑ае.

Які згніў. Згнілае дрэва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грані́льшчык, ‑а, м.

Майстар, які займаецца граненнем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грані́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які апрацоўвае граніт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

графо́лаг, ‑а, м.

Чалавек, які займаецца графалогіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гругано́ў, ‑ова.

Які належыць гругану. Груганова крыло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грыбападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму грыба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагарэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Які дагарэў, перастаў гарэць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагма́тык, ‑а, м.

Чалавек, які мысліць догмамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)