адбе́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да адбелкі.
2. Падвергнуты адбелцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адбе́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да адбелкі.
2. Падвергнуты адбелцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднако́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Прыстасаваны
2. Які мае аднаго каня (пра аднаасобніцкую гаспадарку).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аксідава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе;
[Ад грэч. axys — кіслы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акульту́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
1. Зрабіць прыгодным
2. Ператварыць дзікую расліну ў культурную.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канферэ́нц-за́ла, ‑ы,
Зала
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капо́к, ‑пку,
Валакно, якое здабываюць з пладоў так званага баваўнянага дрэва і выкарыстоўваюць
[Малайск. kapok.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карэ́,
Пастраенне пяхоты ў форме чатырохвугольніка, якое прымянялася ў еўрапейскіх арміях да другой палавіны 19 ст. галоўным чынам
[Фр. carré.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
катава́льня, ‑і,
Тое, што і засценак 1.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зды́мачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да здымкі, звязаны са здымкай чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зліўны́, ‑ая, ‑ое.
1. Зліты з розных пасудзін у адну (пра вадкасць).
2. Прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)