інахо́дзец, ‑дца, м.

Конь, які бегае інахаддзю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кабзаро́ў, ‑рова.

Які належыць кабзару. Кабзаровы песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кабы́лін, ‑а.

Які належыць кабыле. Кабыліна грыва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каландро́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які абслугоўвае каландр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

куні́цын, ‑а.

Які належыць куніцы. Куніцына гняздо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лёгкараствара́льны, ‑ая, ‑ае.

Які добра, лёгка раствараецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лудзі́льшчык, ‑а, м.

Майстар, які займаецца луджэннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маламетра́жны, ‑ая, ‑ае.

Які мае малы метраж.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запане́лы, ‑ая, ‑ае.

Неадабр. Які запанеў; распанелы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зараджа́ючы, ‑ага, м.

Баец, які зараджае гармату.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)