вышыва́льшчык, ‑а, м.

Мужчына, які займаецца вышываннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

газазва́ршчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца газазваркай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ганако́к, ‑а, м.

Мікроб, які выклікае ганарэю.

[Ад грэч. gonos — семя і kokkos — зерне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гарнаста́еў, ‑ева.

Які належыць гарнастаю. Гарнастаеў след.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гарсэ́тнік, ‑а, м.

Кравец, які шые гарсэты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гаспады́нін, ‑а.

Які належыць гаспадыні. Гаспадыніна хустка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адме́рлы, ‑ая, ‑ае.

Які перастаў існаваць, адмёр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднагу́чны, ‑ая, ‑ае.

Які аднастайна, манатонна гучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аплята́льны, ‑ая, ‑ае.

Які выкарыстоўваецца для аплёткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асуджа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які асуджае. Асуджальны позірк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)