варсава́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца варсаваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

васьмігра́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае восем граняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

велікаро́слы, ‑ая, ‑ае.

Які мае высокі рост.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

верасклі́вы, ‑ая, ‑ае.

Які верашчыць, вісклівы, пісклівы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вівісе́ктар, ‑а, м.

Спецыяліст, які робіць вівісекцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вузкалі́сты, ‑ая, ‑ае.

Які мае вузкае лісце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дая́рчын, ‑а.

Які належыць даярцы. Даярчын халат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзесяцігра́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дзесяць граней.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзяко́ў, ‑ова.

Які належыць дзяку. Дзякова сяліба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзялі́мае, ‑ага, н.

Лік, які дзеляць; дзеліва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)