крывяны́ кровяно́й;

○ чырво́ныя ~ны́я ша́рыкі — кра́сные кровяны́е ша́рики;

бе́лыя ~ны́я ша́рыкі — бе́лые кровяны́е ша́рики

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гу́ста-цёмна-чырво́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гу́ста-цёмна-чырво́ны гу́ста-цёмна-чырво́ная гу́ста-цёмна-чырво́нае гу́ста-цёмна-чырво́ныя
Р. гу́ста-цёмна-чырво́нага гу́ста-цёмна-чырво́най
гу́ста-цёмна-чырво́нае		 гу́ста-цёмна-чырво́нага гу́ста-цёмна-чырво́ных
Д. гу́ста-цёмна-чырво́наму гу́ста-цёмна-чырво́най гу́ста-цёмна-чырво́наму гу́ста-цёмна-чырво́ным
В. гу́ста-цёмна-чырво́ны (неадуш.)
гу́ста-цёмна-чырво́нага (адуш.)		 гу́ста-цёмна-чырво́ную гу́ста-цёмна-чырво́нае гу́ста-цёмна-чырво́ныя (неадуш.)
гу́ста-цёмна-чырво́ных (адуш.)
Т. гу́ста-цёмна-чырво́ным гу́ста-цёмна-чырво́най
гу́ста-цёмна-чырво́наю		 гу́ста-цёмна-чырво́ным гу́ста-цёмна-чырво́нымі
М. гу́ста-цёмна-чырво́ным гу́ста-цёмна-чырво́най гу́ста-цёмна-чырво́ным гу́ста-цёмна-чырво́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сі́не-бе́ла-чырво́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сі́не-бе́ла-чырво́ны сі́не-бе́ла-чырво́ная сі́не-бе́ла-чырво́нае сі́не-бе́ла-чырво́ныя
Р. сі́не-бе́ла-чырво́нага сі́не-бе́ла-чырво́най
сі́не-бе́ла-чырво́нае		 сі́не-бе́ла-чырво́нага сі́не-бе́ла-чырво́ных
Д. сі́не-бе́ла-чырво́наму сі́не-бе́ла-чырво́най сі́не-бе́ла-чырво́наму сі́не-бе́ла-чырво́ным
В. сі́не-бе́ла-чырво́ны (неадуш.)
сі́не-бе́ла-чырво́нага (адуш.)		 сі́не-бе́ла-чырво́ную сі́не-бе́ла-чырво́нае сі́не-бе́ла-чырво́ныя (неадуш.)
сі́не-бе́ла-чырво́ных (адуш.)
Т. сі́не-бе́ла-чырво́ным сі́не-бе́ла-чырво́най
сі́не-бе́ла-чырво́наю		 сі́не-бе́ла-чырво́ным сі́не-бе́ла-чырво́нымі
М. сі́не-бе́ла-чырво́ным сі́не-бе́ла-чырво́най сі́не-бе́ла-чырво́ным сі́не-бе́ла-чырво́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Рэ́пкі ’цукровыя буракі’ (Жыв. НС), ’чырвоныя буракі’ (Сл. Гродз., Сл. рэг. лекс.). Гл. рэпа 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тарнато́ўка ’тонкая шарсцяная хустка чорнага або белага колеру ў чырвоныя кветкі’ (стаўб., Нар. сл.). Гл. тараноўка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лісі́цкі, лісічкі ’чырвоныя парэчкі’ (ТС). Як і папярэдняе (лісіца 3), ягады названы так паводле чырвонага колеру.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ка́нна, ‑ы, ж.

Шматгадовая травяністая расліна сямейства каннавых, якая мае чырвоныя вялікія кветкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Галыко́ннік ’валачобнік’ (Сцяшк. МГ): «Галыконнікі ходзяць і спяваюць пад вокнамі, за гета ім даюць чырвоныя яйкі». Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

чырванано́гі, ‑ая, ‑ае.

У якога чырвоныя ногі. Чырвананогі прыгажун [бусел] .. бясстрашна засігаў за жабай. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эрытрацы́ты, ‑аў; адз. эрытрацыт, ‑а, М ‑цыце, м.

Чырвоныя крывяныя цельцы, якія ўтрымліваюць гемаглабін.

[Ад грэч. erythros — чырвоны і kýtos — клетка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)