грані́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які апрацоўвае граніт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

графо́лаг, ‑а, м.

Чалавек, які займаецца графалогіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гругано́ў, ‑ова.

Які належыць гругану. Груганова крыло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грыбападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму грыба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагарэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Які дагарэў, перастаў гарэць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагма́тык, ‑а, м.

Чалавек, які мысліць догмамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даманапалісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які папярэднічаў манапалістычнаму капіталізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

баніцёр, ‑а, м.

Спецыяліст, які праводзіць баніціроўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бездахо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які не дае даходу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бескватэ́рны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае кватэры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)