Verbum

прадчува́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., што.

Загадзя адчуваць, мець прадчуванне чаго-н.

П. прыход смерці.

пракіпяці́ць, -ячу́, -яці́ш, -яці́ць; -яці́м, -еці́це́, -яця́ць; -ячо́ны; зак., што.

Даць добра пракіпець.

П. булён.

пракру́стаў, -тава.

У выразе: пракрустава ложа (кніжн.) — мерка, пад якую сілком падганяюць, прыстасоўваюць што-н. [ад імя міфічнага старажытнагрэчаскага разбойніка Пракруста, які сваім ахвярам абсякаў ці выцягваў ногі па даўжыні свайго ложа].

праму́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., каго (што).

Падвергнуць мучэнням на працягу якога-н. часу.

прамяні́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -е́ніцца; незак.

Тое, што і прамянець.

Зорка праменіцца.

прапагандава́ць, -ду́ю, -ду́еш, -ду́е; -ду́й; -дава́ны; незак., што.

Займацца прапагандай чаго-н.

П. перадавы вопыт.

праплы́ў, -ы́ву, мн. -ы́вы, -ы́ваў, м. (спец.).

Тое, што і заплыў.

П. на пяцьсот метраў.

пратапо́п, -а, мн. -ы, -аў, м. (уст.) Тое, што і протаіерэй.

|| прым. пратапо́пскі, -ая, -ае.

прачыта́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., што.

1. гл. чытаць.

2. Правесці які-н. час чытаючы.

прыво́з, -у, м.

1. гл. прывезці.

2. Тое, што прывезена, прывезеныя тавары (разм.).

Вялікі п.