Verbum

анлайнавы слоўнік

зба́віць I сов., в разн. знач. сба́вить (уба́вить);

з. цану́ — сба́вить (уба́вить) це́ну;

з. у вазе́ — сба́вить в ве́се;

◊ з. тон — сба́вить тон;

з. газ — сба́вить газ

зба́віць II сов., разг. изба́вить, освободи́ть, спасти́;

з. ад сме́рці — изба́вить (спасти́) от сме́рти;

з. ад ця́жкіх абавя́зкаў — изба́вить (освободи́ть) от тяжёлых обя́занностей

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плячо́, -а́, мн. пле́чы, Р плячэ́й і плеч, Д пляча́м, Т пляча́мі і плячы́ма, М на пляча́х, н.

1. Частка тулава ад шыі да рукі.

Палажыць руку на чыё-н. плячо.

Вынесці на сваіх плячах што-н. (перан.: справіцца з якой-н. цяжкай задачай, працай, без падтрымкі). П. ў п. (побач, у цесным адзінстве). З плеч далоў што-н. (адпаў клопат, скончыліся турботы пра што-н.; разм.). Мець галаву на плячах (умець разбірацца ў чым-н., быць разумным). Як гара з плячэй звалілася (хто-н. адчуў палёгку, пазбавіўшыся ад якіх-н. клопатаў, перажыванняў; разм.). За плячамі ў каго-н. што-н. (таксама перан.: пра што-н., што было, мелася ў каго-н. у мінулым). Уварвацца куды-н. на плячах адступаючага праціўніка (непасрэдна за адступаючым праціўнікам). З чужога пляча (пра адзенне: якое не падыходзіць па размеры або якое раней насіў хто-н.).

2. У анатоміі: верхняя частка рукі да локцевага сустава.

3. мн. Тыльны бок тулава ад шыі да пояса, спіна.

Узваліць ношу на плечы (абцяжарыць каго-н. справамі, клопатамі). Павярнуцца плячамі да каго-, чаго-н. (таксама перан.: адвярнуцца ад каго-, чаго-н.).

4. Частка рычага ад пункта апоры да пункта прыкладання сілы (спец.).

|| памянш. плячу́к, плечука́, мн. плечукі́ і плечуко́ў, м. (да 1 знач.; разм.).

|| прым. плечавы́, -а́я, -о́е (да 1—3 знач.).

Плечавая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́траўлены

‘атрыманы ад уздзеяння хімічных рэчываў; знішчаны’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вы́траўлены	вы́траўленая	вы́траўленае	вы́траўленыя
Р.	вы́траўленага	вы́траўленай вы́траўленае	вы́траўленага	вы́траўленых
Д.	вы́траўленаму	вы́траўленай	вы́траўленаму	вы́траўленым
В.	вы́траўлены (неадуш.) вы́траўленага (адуш.)	вы́траўленую	вы́траўленае	вы́траўленыя (неадуш.) вы́траўленых (адуш.)
Т.	вы́траўленым	вы́траўленай вы́траўленаю	вы́траўленым	вы́траўленымі
М.	вы́траўленым	вы́траўленай	вы́траўленым	вы́траўленых

Кароткая форма: вы́траўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заку́кліць

‘маніпуляваць коштамі (закукліць рынак); ізаляваць што-небудзь ад чаго-небудзь; старанна ўпакаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	заку́клю	заку́клім
2-я ас.	заку́кліш	заку́кліце
3-я ас.	заку́кліць	заку́кляць
Прошлы час
м.	заку́кліў	заку́клілі
ж.	заку́кліла
н.	заку́кліла
Загадны лад
2-я ас.	заку́клі	заку́кліце
Дзеепрыслоўе
прош. час	заку́кліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вдалеке́, вдали́

1. нареч. удалечыні́; (далеко) далёка; (поодаль) во́ддаль;

2. в знач. предлога далёка, во́ддаль, паво́ддаль;

вдалеке́ от го́рода далёка (во́ддаль) ад го́рада;